In 2008 bestaat onze vereniging 25 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden. In de aanloop daar naartoe willen we in de komende nummers van ’t Sprintertje en natuurlijk op onze website een terugblik geven van de geschiedenis van onze vereniging. Regelmatig zal dit artikel aangepast worden.

De oprichting en de eerste jaren.

In de week na de Bemmelse Stratenloop in juni 1983 plaatste Jan Verhoeven en Frans Teunissen een oproep in het Lokale weekblad “Kontakt” voor een bijeenkomst in De Kinkel, waarbij onderzocht zou worden of er in Bemmel behoefte zou zijn voor de oprichting van een loopgroep. De tijd was er rijp voor: regelmatig zag men in de regio mensen hardlopen en de georganiseerde trim- en prestatielopen waren in opkomst. Daarnaast dacht Jan aan de organisatie van een triathlon in Bemmel en daar moest naast een zwemclub en wielerclub toch ook een hardloopclub naast staan.

En op maandag 13 juni waren er om 19.00 uur 34 mensen in De Kinkel aanwezig om te brainstormen over de mogelijkheid van een loopgroep. Iedereen was enthousiast en ideeën werden volop geopperd. Er werd meteen een bestuur gevormd bestaande uit Jan Berendsen, Jan Gaertner, Connie de Man, Nico Meuwsen, Johan Terhaerdt, Esther Teunissen en Frans Teunissen. De onderlinge functies zouden later verdeeld worden en het voorlopige bestuur kreeg de opdracht om te onderzoeken op welke manier de loopgroep vorm zou kunnen krijgen.

Meteen werd gestart met het werven van leden (in augustus hadden zich al in de 50 mensen gemeld als lid) en het uitwerken van plannen om in augustus (maandag na de Kermis) met de trainingen te starten. Jan Berendsen en Johan Terhaerdt hadden voldoende loopervaring om de trainingen op de zetten en te begeleiden. Verder werd besloten om op Kermiszondag een loop te organiseren in de kern van Bemmel met start en finish in de Loostraat om de loopgroep, die “ATC De Sprinters” zou gaan heten nog eens in de publiciteit te brengen. Deze Kermisloop trok meteen veel deelnemers en stond er een groot publiek langs de route.

Hierdoor raakte de loopgroep ook meteen in de regio bekend, waardoor de aanmeldingen ook uit andere plaatsen binnen kwamen.

Prijsuitreiking bij de Kermisloop, jongens jeugd

Vanaf de oprichting werd er bijna wekelijks publiciteit gegeven aan de plannen en opzet van de ATC De Sprinters in weekblad “Kontakt” onder de blikvanger van het Sprintersmbleem (door Riny Otten ontworpen).

17 augustus was de eerste trainingsavond. Plaats van samenkomst was De Kinkel, waar nu verzorgingshuis Liduina staat. Hier kon men zich verkleden en eventueel na afloop een kopje koffie nuttigen. In het begin werd er als één groep getraind, maar al snel werd deze door de grote toeloop en verschil in niveau gespitst. Accent lag in het begin vooral op lopen. Men vertrok in een rustig tempo om in te lopen en op het eind werd er als in een wedstrijd gerend met het doel om als eerste weer bij De Kinkel terug te zijn. Nadat echter wat meer duidelijk werd over de capaciteiten van groep, kreeg de training meer structuur en kreeg de club ook de beschikking over meer trainers, zodat de leden opgedeeld konden worden in groepjes met gelijk niveau. Naast Jan Berendsen en Johan Terhaerdt werd er in de beginjaren ook training gegeven door o.a. Jan van Hesteren, René Zwiebel, Toon Niels, Agnes Vehoeven en Jan Pruijn, die een woensdagochtend groep begeleidde.

Op 4 oktober 1983 vond de eerste algemene ledenvergadering plaats. Hier werd het voorlopige bestuur bevestigd door de leden: Jan Berendsen, voorzitter, Frans Teunissen, secretaris, Jan Gaertner, penningmeester, Nico Meuwsen en Johan Terhaerdt, technisch adviseur, Esther Teunissen, afgevaardigde jeugd, Riny Otten, toegevoegd lid. Plannen werden die vergadering geopperd, zoals het organiseren van trim- en prestatielopen, clubkleding en de mogelijkheid van een echte trim- of atletiekbaan.

De onderlinge communicatie tussen de leden vond plaats via een maandelijks verschijnend infobulletin, dat per september werd vervangen door ’t verschijnen van ’t Sprintertje. Daarnaast werd regelmatig verslag gedaan in de regionale weekbladen.

Winnaars bij de senioren, Kermisloop. 1^ste plaats voor Henk Stevens, de initiatiefnemer van de Zevenheuvelenloop en mede uitvinder van de Championchip

Op 14 oktober 1984 organiseerde de club een biathlon met open inschrijving en was in juni betrokken bij de organisatie van de Eerste Betuwse Triathlon. Daarnaast organiseerde met Zwarte Pietenloop, de Voorjaarslopen en was mede organisator van de Oranjeloop, die enkele jaren daarvoor door het Oranjecomité was opgestart. Ook nam men de organisatie van de Bemmelse Stratenloop over.

ATC De Sprinters was in de beginjaren een hechte groep, die bijna wekelijks met enkele auto’s vol naar de georganiseerde trimlopen ging, waarvan dan in ’t Sprintertje uitvoerig verslag van werd gedaan. Leden gaven daarin hun loopervaringen weer en met de introductie van de Sprinterspen door José Peters leerden de leden elkaar onderling nog beter kennen.

29 april 1985 wist Wissing Sport Cor Vriend naar Bemmel te halen, die samen met een fysiotherapeut een boeiend verhaal hield. In november 1985 werd de eerste clubkleding gepresenteerd, maar was zo weinig belangstelling voor, dat dit niet door ging. In 1986 kwamen Lucie Emmen en Norbert Borgers in het bestuur als vervangers van Nico Meuwsen en Esther Teunissen.

Eind 1987 begon men na te denken over de viering van het eerste lustrum: 5 jaar Sprinters mocht niet zomaar voorbij gaan en grootse plannen werden besproken van een rondje Nederland tot een estafetteloop Parijs-Bemmel. Uiteindelijk zou er van 12 tot 5 mei in 1988 een 1000 km-estafette gelopen worden in de gemeente met daaraan gekoppeld een sponsoractie voor de gehandicaptensport.

Sprinters vieren eerste lustrum.

In 1988 bestaat A.T.C. De Sprinters 5 jaar. Een lustrumcommissie wordt in het leven geroepen, die uiteindelijk begint met de organisatie van een 1000 km-estafette door de gemeente. Er wordt een route van 25 km uitgezet die via Haalderen, Gendt, Doornenburg en Angeren en dan weer terug naar Bemmel. Er komt een loopschema, waarbij de jeugdleden in groepjes van 4 de totale afstand afleggen, de dames in groepjes van 3 en de mannen in tweetallen. Er worden begeleiders gezocht, die per auto of fiets de lopers onderweg begeleiden en mensen die tijdens de estafette in De Kinkel aanwezig zijn om de deelnemers op te vangen en bij eventuele problemen oplossingen te zoeken. Er komt een sponsoractie om geld in te zamelen voor sportrolstoelen voor wegatletiek en rolstoelbasketbal en tenslotte wordt er voor zondagavond na afloop van de estafette een feestavond voorbereid.

Er wordt contact opgenomen met het Bio-revalidatiecentrum in Wolfheze om te regelen dat enkele wheelers met Hemelvaartsdag bij de start aanwezig zijn en op zondag 15 mei de laatste ronde meerijden. Het is ook dit revalidatiecentrum waarvoor de opbrengst van de sponsoractie beschikbaar komt. Via Jan de Moor en Betty van Waesberghe, beiden lid van onze vereniging en zijdelings verbonden met dit centrum, zijn we ermee in contact gekomen.

Met weekblad “De Betuwe” is geregeld dat we in de weken voorafgaande aan de actie wekelijks via een interview, een verhaal o.i.d. onze activiteit in de regio bekendheid even. En begin mei gaan alle leden op pad om sponsors te werven voor het inzamelen van geld.

De algehele coördinatie van deze activiteit berust bij Willy Bongers en Frans Teunissen.  

De Kinkel (toentertijd op het terrein waar nu zorgcentrum Liduina staat) is vier dagen lang het crisiscentrum, dat dag en nacht bemand blijft.

Op donderdag 12 mei (Hemelsvaartdag) wordt om 9.00 uur Bij Cultureel Centrum De Kinkel het startschot gegeven door Sabine Dams uit Angeren en vertrekt de eerste ploeg. Pers en Omroep Gelderland zijn hierbij aanwezig. Ook op de andere drie dagen laten pers en omroep zich af en toe zien om verslag te doen. Op elk oneven uur gaat dan vervolgens een volgende ploeg weg. Sabine Dams is aan de rolstoel gekluisterd en actief bij rolstoelhockey. Alle 84 leden (57 senioren en 27 junioren) nemen deel aan de 1000 km-estafette. Een enkeling i.v.m. een blessure alleen als begeleider of wachtpost in De Kinkel. Voor de mannen, die de nachtelijke uren voor hun rekening nemen, is een fiets beschikbaar met allerlei knipperlichten daaraan bevestigd om de loper te vergezellen.

Miel Hanneman heeft een programma ontwikkeld, waarop in een kaart van de gemeente te zien is waar de lopers zich bevinden, hoeveel ronden en kilometers zijn afgelegd en hoeveel tijd er gelopen is. Op een T.V.-scherm is dit dan te volgen. Deze T.V.’s staan opgesteld in De Kinkel en bij enkele winkeliers in de gemeente.

Het werden vier schitterende dagen. Onder zomerse omstandigheden kon gelopen worden en de deelnemers kregen onderweg van de vele belangstellenden de nodige steun. Alles verliep vlekkeloos. Enkele videohobbyisten hebben van het totale evenement een videocompilatie gemaakt.

Zondag 15 mei vertrokken Henk Andringa en Wim van der Linden voor de laatste ronde om daarmee de 1000 kilometer vol te maken. Zij werden vergezeld door een aantal enthousiaste wheelers. Vanaf De Plak werd deze laatste ploeg door het merendeel van onze leden opgewacht om vervolgens met z’n allen het laatste stuk af te leggen. Vanaf De Teselaar ging het met begeleiding van Drumfanfare ESKA door de Dorpsstraat naar De Kinkel, waar intussen een grote groep belangstellenden zich verzameld had. Jan Berendsen sprak een woord van dank aan al degenen die dit festijn tot een succesvol evenement hadden gebracht. Willy Bongers overhandigde aan Sabine Dams symbolisch een cheque ten bedrage van ƒ 14.000.--. Dat bedrag had de sponsoractie opgebracht. Burgemeester Bergamin liet er geen twijfel over bestaan dat dit een geslaagd evenement was. Bemmel mag trots zijn om zo’n vereniging in zijn midden te hebben. Namens het Bio-revalidatiecentrum sprak Simon Steenstra een dankwoord.

’s Avonds werd besloten met een feestavond, waar bijna alle Sprinters present waren.

Na een laatste instructie en een bloemetje voor de wheelers vond de glorieuze intocht plaats op 15 mei 1988

Op 4 oktober gaan Wil van de Berg, Willy Bongers en Frans Teunissen naar het Bio-Revalidatiecentrum om daar officieel de ƒ 14.000.--. aan te bieden. Voor dit bedrag konden vijf wheely’s of racerolstoelen worden aangeschaft.

Onder voorzittersschap van Herman Demont wordt er in de jaren na het eerste lustrum veel aandacht besteed aan het geven van meer structuur aan de vereniging. De club blijft groeien en daarom is het nodig dat er duidelijke regels komen. Commissies worden ingesteld en statuten gewijzigd. Voorop blijft echter staan, dat de verzorging van de trainingsavonden steeds de belangrijkste aandacht zal blijven krijgen.

Intussen heeft José Peters de Sprinterspen geïntroduceerd, zodat nog meer leden betrokken worden bij de club en maken de jeugdleden zich bekend in hun rubriek “De Rappe Voetjes”. Naast deze rubrieken wordt het clubblad ook regelmatig gevuld met ervaringen van leden bij wedstrijden en trainingen. Commissies doen bijna maandelijks verslag van hun werkzaamheden en vooral Herman Demont introduceert allerlei rubrieken om leden bij de club te betrekken en aan elkaar voor te stellen. Bijna elk weekend vertrekt een aantal leden naar een of andere wedstrijd in de regio. Vooral onze jeugdleden zijn in deze periode erg succesvol. Veel ereplaatsen worden behaald en bij wedstrijden in Duitsland (Emmerich o.a.)  komen ze beladen met bekers en oorkondes thuis.

In 1988 nemen Jan Berendsen en Jan van Soest het initiatief om een trainingsweekend te organiseren. Met 17 leden wordt dat jaar op een camping in Laag Soeren gedurende twee dagen een pittig en sportief weekend afgewerkt. Nog verschillende jaren daarna zal dit initiatief herhaald worden.

Oktober 1988 wordt Theo Arends als 100^ste lid bij A.T.C. De Sprinters ingeschreven.

Ook worden extra activiteiten georganiseerd om de Sprinters te informeren over allerlei zaken, die betrekking hebben op het lopen. Zo komt marathonloper Cor Vriend op uitnodiging van Hans Wissing over zijn ervaringen vertellen en geeft Jeroen van Gend voorlichting over schoeisel. Tijdens de derde Sprintersloop in 1989 komt Nike-Optimax met een Testwagen om geheel vrijblijvend en kosteloos bij de deelnemers een aantal testen uit te voeren zoals een dynamische voetanalyse, een huidplooimeting om het vetpercentage te bepalen en n.a.v. een vragenlijst een voedingsadvies te geven. Enkele jaren later zullen ook een vertegenwoordiger van Assics en Fysiotherapeut Dick Rossen uit Elst nog een avond verzorgen voor onze leden.

Een bijzondere stap is in mei 1989 de opening van een nieuw clubhuis. Na verschillende jaren de trainingen te beginnen vanaf De Kinkel, de kleedruimte van zwembad De Ward of een van de hokken van de basketbalvereniging hadden we eindelijk een eigen home, gelegen achter Sporthal De Bongerd. Uit eigen middelen werd een schaftkeet van aannemer Stoffels overgenomen, met eigen personeel in Nijmegen gesloopt en in Bemmel weer in elkaar gezet, geschilderd en netjes ingericht. Het grootste gedeelte van de inrichting was afkomstig uit een ziekenhuis in Amsterdam, dat op een zaterdag daar werd opgehaald. Het trotse bezit werd op 21 mei 1989 feestelijk in gebruik genomen. Nu nog een eigen trainingsbaan. Maar dat zal nog heel veel inspanning gaan kosten voor dat gerealiseerd is.

Het clubgebouw achter Sporthal De Bongerd, waar vanaf 1989 de wekelijkse trainingen starten

Naast het clubkampioenschap, dat behaald kon worden bij de 5 trimlopen die jaarlijks op het programma staan, worden er ook baankampioenschappen gehouden op een 400-meterin Nijmegen of Zevenaar.

Ook gaan leden steeds meer deelnemen aan marathons (Etten-Leur, Rotterdam, Berlijn) en triatlons. Zelf organiseert De Sprinters in samenwerking met Wielerclub ’t Verzetje een Biatlon.

In 1990 wordt door leden van De Sprinters voor de tweede maal in estafette het bevrijdingsvuur van Wageningen naar Bemmel gebracht.

Tot slot nog enkele voornemens voor de begin jaren negentig:

1. Werken aan verdere realisering van een loopaccommodatie.
2. Bewerkstelligen van een betere communicatie tussen commissies en leden.
3. verbreding van trainingsfaciliteiten: bostraining op zondagochtend, ochtendtrainingen.
4. Groei ledental realiseren.
5. verdere bevordering van sfeer in de vereniging.
6. verdere uitwerking van de begeleidingsopzet.

Begin jaren negentig.

Begin jaren negentig bestaat het bestuur uit Herman Demont, voorzitter, Frans Teunissen, secretaris, Lucie Emmen, penningmeester, Norbert Polman, trainingscommissie, Wim Wilmers, activiteitencommissie, Hans Houterman, Trimloopcommissie en Berry Bakker, jeugdcommissie. Door het toenemende aantal leden worden anders opgezet. Naast de groepstrainingen volgens de indeling in trainingsgroepen , die ingedeeld zijn naar getraindheid en aanleg, worden er ook wekelijks baan- en wegtrainingen gegeven, die voor alle leden toegankelijk zijn. Bij de wegtrainingen neemt dan een van de leden de leiding, terwijl de trainers de baantrainingen begeleiden. Ook de bostrainingen in de zomermaanden en op de zondagochtend worden bijzonder aanbevolen. Initiatieven worden genomen om op een van de atletiekbanen in de regio (Nijmegen of Zevenaar) baantrainingen te geven en clubwedstrijden te houden. Er worden maandelijks testlopen georganiseerd en jaarlijks een boscross. En veel aandacht natuurlijk voor onze eigen trim- en prestatielopen, waarvan er jaarlijks 5 op de kalender staan, waarmee we steeds de pers halen.

Ook krijgt ATC De Sprinters in 1991 nieuwe statuten en huishoudelijk reglement dat voor iedereen bij bestuursleden ter inzage ligt.

Ook in de jaren negentig staat het clubblad maandelijks vol uitslagen en verslagen van leden, die deelgenomen hebben aan regionale wedstrijden: in het december/januari nummer zijn dat de Zevenheuvelenloop in Nijmegen (34 Sprinters), Adventsloop Emmerich (10 Sprinters) en verder nog Pannerden, Weurt, Dodewaard en Nijmegen.

In 1991 neemt Theo Roelofs de voorzitterhamer over, wordt Olga Arendsen penningmeester en gaat Ron Hawinkels de trainingscommissie leiden.

In 1991 blijkt dat het grote succes van een jaarlijkse Stratenloop in Bemmel tanende is. De belangstelling loopt sterk terug en onze leden laten het massaal afweten. Lopen op korte afstanden spreekt niet meer aan en besloten wordt om – weliswaar met pijn in het hart – om hier geen energie meer in te steken. Wel wordt er energie gestoken in een Run-Bike-Run voor eigen leden in samenwerking met Wielerclub ’t Verzetje. Dit wordt in september een groot succes.

De zeven Sprinters die in 1991 deelnamen aan de marathon in New York

Ook deelname aan hele en halve marathons blijft groeien. Leden gaan naar Etten-Leur (8 Sprinters), Amsterdam, Enschede, Apeldoorn, Rotterdam en Londen en oktober ’91 staan in New York 7 Sprinters aan de start.

Op zondag 28 juni vond ook nog een bijzonder clubevenement plaats. Zeven Sprinters namen deel aan de 8^ste Vaals – Venlo estafetteloop. Samen met 59 andere ploegen moest er van de Vaalserberg naar de atletiekbaan in Venlo gelopen. Bij temperaturen van rond de 30 graden was het behoorlijk afzien, vooral ook omdat het parcours in het begin nogal heuvelachtig was. Vanaf half negen kon er om de paar minuten een loper van een ploeg vertrekken. Grotendeels werd er door de mooie natuur gelopen, maar ook werden hier en daar kernen van dorpen doorkruist, waar in verschillende plaatsen prachtige vloermozaïeken op het wegdek waren aangebracht i.v.m. een processie die ook op die dag in veel Limburgse plaatsen werd gehouden. Met een eindtijd van 8 uur, 9 minuten en 8 seconden, waarmee in de middenmoot werd geëindigd, kon de Sprintersploeg uit Bemmel terugzien op een schitterend evenement. Deze activiteit zou in komende jaren nog een enkele keer herhaald worden.

Deelnemende ploeg aan de Vaals-Venlo Estafetteloop

In februari ’93 werd er onder voorzittersschap van Jan Berendsen een jubleumcommissie geïnstalleerd om eind mei/begin juni het 10-jarig bestaan te vieren.

Het programma zag er als volg uit:

Zondag 23 mei: RUN-BIKE-Run: jeugd en senioren
Maandag 24 mei: Trio-Meerkamp zonder hindernissen
Woensdag 26 mei: Trio-meerkamp met hindernisbaan
Dinsdag 1 juni: Trio-meerkamp zonder hindernissen
Donderdag 3 juni: Trio-meerkamp met hindernissen
(Trio-meerkamp rond zwembad De Ward)
Maandag 31 mei: Ekiden-marathon
Zondag 6 juni: Familiebosspel

De Meerkampcompetitie is alleen voor leden. Bij de Ekiden-marathon doen 23 ploegen mee (4 sprintersploegen en de rest uit de regio).

Bij het familiebosspel melden zich ruim 50 personen, die als gezin langs een route met allerlei opdrachten punten konden verzamelen.

Allen jubileumevenementen waren een groot succes, mede ook door de grote deelname en het schitterende weer.

Een bijzonder evenement in 1993 was ook nog de deelname van 20 Sprinters aan de Alpener Straßenlauf op Paasmaandag in Duitsland. In het kader van sportuitwisseling tussen Duitsland en Nederland om de vriendschapsbanden aan te halen waren wij door de Gemeente Bemmel uitgenodigd om daar deel te nemen. Overladen met bekers, oorkondes en andere snuisterijen, die via een verloting werden gewonnen, werd huiswaarts gekeerd.

Sprinters blijven aan de weg timmeren.

In de jaren na de viering van het tweede lustrum blijft de aandacht vooral gericht op de inrichting van de trainingen. Deze werden nog meer geperfectioneerd. De club kon steeds meer beschikken over door de Atletiekunie opgeleide trainers en met assistentie van een aantal ervaren lopers konden alle trainingsgroepen uitstekend begeleid worden.

Het bestuur bestond in deze periode uit Theo Roelofs, voorzitter, Willemien Hermsen, secretaris, Anne-Marie Derksen, penningmeester, Wil van de Berg, trainingscommissie, Joop Dahm, trimloopcommissie en Berry Bakker, jeugdcommissie. Nu de trainingsgroepen steeds groter werden en ook meer gericht naar wensen gingen trainen, begon steeds meer de behoefte te ontstaan om een eigen baan en een betere accommodatie te hebben.

Zelfs tijdens de Carnavalsoptocht wordt aandacht gevraagd voor een eigen baan

Nog steeds werd er vanuit het clubgebouw bij Sporthal De Bongerd getraind en die trainingen konden alleen maar op de openbare weg gehouden worden. Als tussenoplossing was er wel een looppad aangelegd rondom De Ward, maar soms was training op deze baan, die een lengte had van iets meer dan een kilometer, niet goed mogelijk door waterplassen die na hevige regen ontstonden en ook verdwenen regelmatig de kilometeraanduidingen langs het pad. Vandaar ook dat voorzitter Theo Roelofs zich behoorlijk inspande om tot realisering te komen van betere faciliteiten. Gesprekken met gemeente en andere instanties leidde aanvankelijk niet tot acties. Vertragingstechnieken en schuiven op de lange baan gaf wel wat hoop, maar niet zozeer tot resultaat en dus moest de baan bij De Ward voorlopig dienst blijven doen. Het zou nog verschillende jaren duren voordat realisering een feit was.

In 1995 werd door een aantal Sprinters weer het bevrijdingsvuur van Wageningen naar Bemmel gebracht. Ook nu kon er weer onder schitterende weersomstandigheden met de brandende fakkel naar het Bevrijdings-monument bij de Kinkelenburg gelopen, waar na een plechtige bijeenkomst onder grote belangstelling de vlam ontstoken werd door een oorlogsveteraan.

Wanneer je in deze preiode door de clubbladen bladert, zie je dat ze naast allerlei artikelen over de techniek van het lopen, de training en blessures, ook veel aandacht geven aan verslagen van onze leden, die bijna wekelijks actief zijn bij lopen in de nabije en verre regio. Met 3 à 4 auto’s vol Sprinters wordt dan vanaf het clubhuis vertrokken naar een wedstrijd.

Een wissel op het Marktplein tijdens de Ekidenmarathon

In 1995 weer veel aandacht voor de organisatie van de Ekidenmarathon in Bemmel, die alweer voor de derde keer werd georganiseerd. Maar dit zou wel de laatste zijn. De belangstelling liep wat terug. Slechts 9 ploegen hadden zich dit jaar ingeschreven en dat vond men toch te weinig voor de enorme organisatie, die dat toch met zich meebracht.

Veel aandacht in deze periode krijgt ook Anita van Bon, die in 1996 in Almere haar 9^de triatlon volbrengt in een tijd van 13 uur, 25 minuten en enkele seconden, waarmee ze derde veteraan wordt. Daarnaast zien we haar ook regelmatig vooraan in de uitslagenlijsten van halve en kwart triatlons. Ook laten Bert Rutgers en Vinc Sloot van zich horen door deelname aan de Friese Elfstedentocht in 1996. Bert heeft hier in 1986 al eens aan deelgenomen. In 1996 blijft de winter kwakkelen: veel ijs en ook veel schaatsplezier, maar de Friese organisatie durft het niet aan om de tocht der tochten te organiseren. Veel enthousiastelingen gaan dan op eigen houtje de tocht rijden. Zo dus ook Vinc en Bert, samen met nog twee andere schaatsfanaten.  Rond 6.30 uur vertrokken ze bij de Frieslandhal om de lange tocht af te leggen, wat inderdaad ook gelukt is. 

Samen met Anton Geesink op de foto

Op 22 juni 1996 was onze jeugd aanwezig bij de Olympic Day Run in het Ponypark Slagharen. Het was een dag waar sport en ontspanning samen gaan.

Uit het gehele land is de sportieve jeugd naar Slagharen gekomen om op de 2, 4 of 6 km (afhankelijk van leeftijd) de strijd met elkaar aan te gaan. Daarnaast kon gebruik gemaakt worden van de attracties op het park. En als herinnering samen met Anton Geesink op de foto.

In 2008 bestaat onze vereniging 25 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden. In de aanloop daar naartoe willen we in de komende nummers van ’t Sprintertje een terugblik geven van de geschiedenis van onze vereniging.  

Clubactiviteiten bij de Sprinters als bindende factor.

Naast de wekelijkse trainingen, waarbij leden steeds weer bij elkaar komen in de verschillende trainingsgroepen, worden er ook elk jaar clubactiviteiten georganiseerd, waarbij leden uit alle trainingsgroepen samen met een activiteit bezig zijn. Sportief actief zijn naast gezellig samenzijn gaan daarbij hand in hand.

Zo wordt al jarenlang het kalenderjaar afgesloten met de oliebollenloop, waarbij de trainers een puzzeltocht uitzetten in de omgeving, of waarbij na een lichte training onder het genot van een oliebol en een drankje het jaar wordt uitgeluid, teruggeblikt op het voorbije jaar en vooruitgekeken op de toekomst.

In de eerste maanden van het nieuwe jaar is er dan de boscross, ook een jaarlijks terugkerende activiteit, waarbij Sprinters uit verschillende trainingsgroepen naar eigen niveau een, twee of drie rondes afleggen over een pittig parcours in Berg en Dal in de nabijheid van het Afrikamuseum. En ook daarna is er een gezellig samenzijn in een pannenkoekenrestaurant of eigen clubhuis.

 Boscross in 2001

De jaarafsluiting krijgt ook jaarlijks bijzondere aandacht. Elk seizoen wordt afgesloten met een spelopdracht, hindernisbaan of een andere vorm van even actief zijn, waarna men – ook weer onder het genot van een hapje en een drankje – gezellig bijeen is. Vaak worden dan bij deze gelegenheid de clubkampioenen bekend gemaakt en gehuldigd, die bij de georganiseerde Sprinterslopen hun kunnen hebben getoond.

Naast bovengenoemde activiteiten wordt jaarlijks bij de Sprinterslopen gestreden om het clubkampioenschap en zijn de Sprinters verschillende jaren met grote aantallen naar een atletiekbaan in Nijmegen, Arnhem of Zevenaar gegaan voor de baankampioenschappen.

Om de deskundigheid van de leden op te vijzelen worden er ook soms lezingen gehouden, waarbij een expert op een bepaald gebied iets komt vertellen over de loopsport en alles wat daarmee te maken heeft. Vooral de kennis met het belangrijkste onderdeel bij het lopen, de loopschoen, kreeg vooral in de beginjaren veel aandacht. Verschillende lezingen daarover moesten de loper en vooral de aankomende loper er van overtuigen hoe belangrijk voor onze voeten een degelijke schoen is. Zag men in de beginjaren van onze vereniging nog wel eens Sprinters aan de trainingen deelnemen op gympies of andere sportschoenen, dat is nu helemaal verleden tijd. Het belang van goed schoeisel is volledig gemeengoed geworden bij elke loper.

Eind 1996 werd er in dit verband in het Cultureel Centrum De Kinkel een avond georganiseerd onder de titel “Waarom sporten?”, waarbij Fysiotherapeut Dick Ross uit Elst een lezing hield over het functioneren van ons lichaam bij inspanning en hoe we moeten sporten om blessures te voorkomen. Daarnaast was er een schoenenspecialist, die op uitnodiging van Hans Wissing (van Sportzaak Wissing) iets kwam vertellen over de juiste sportschoen en de eisen die men aan een sportschoen moet stellen. In de Sprintertjes die daarna in 1997 verschenen werden in een aantal vervolgartikelen de belangrijkste zaken van deze avond nog eens samengevat.

Ook is een aantal jaren door onze vereniging deel deelgenomen aan de sport- en verenigingsbeurs in het wapen van Bemmel.

Eind jaren negentig beschreef een Sprinterslid na enkele maanden lidmaatschap zijn eerste ervaringen in onze vereniging. Als buitenstaander (niet-loper) denk je dat lopers individuele sporters zijn, die niet in teamsport actief zijn. Maar het tegendeel blijkt bij de Sprinters waar te zijn. Al snel moest ik dat vooroordeel opzij zetten. Bij de Sprinters blijkt hoe sociaal de loopsport is. Ik werd meteen in de trainingsgroep opgenomen. Belangstellend werd geïnformeerd naar mijn loopervaring en van alle kanten kreeg ik allerlei adviezen. Nadat ik enkele trainingen door andere werkzaamheden moest overslaan, werd de eerstvolgende keer meteen gevraagd of ik een blessure had gehad. Ook tijdens de trainingen wordt er vaak druk geconverseerd. Er bestaat een band in de groep. De prestatie wordt samen verricht.

 Sprinters promoten hun club in begin jaren negentig

Eind ’97 schaft de vereniging een hartslagmeter aan die beurtelings door de leden tijdens een trainingsavond kan worden uitgeprobeerd.

Het jaar 1997 was ook het laatste jaar dat onze vereniging meedraaide in het Recom-Runningcircuit, een circuit dat door Pieter Keij in het leven is geroepen en dat over een groot aantal wedstrijden een soort competitie was met aan het eind een prijsverdeling. Onze vereniging deed met de Bemmelloop aan dit circuit mee en ontving in die jaren zo’n 3 à 400 deelnemers aan de start. 

Langgekoesterde wensen worden werkelijkheid.

In 5 afleveringen hebben we in vogelvlucht de geschiedenis van 25 jaar Sprinters belicht. In deze laatste aflevering willen we terugkijken op enkele hoogtepunten in deze geschiedenis. Verschillende van onze bestuursleden hebben in de voorgaande jaren samen met verschillende clubleden getracht om de club een professioneler gezicht te geven. Altijd trainen op de openbare weg, samenkomen en verkleden in vaak nostalgische onderkomens is toch niet iets wat een steeds verder uitgroeiende club past. Vele gesprekken met overheid en andere belanghebbenden moesten worden gevoerd om het een en ander gerealiseerd te krijgen, maar eindelijk lukte het dan om zowel een 400-meterbaan als een eigen volwaardig clubhuis te mogen betrekken. Ook werden er in de laatste jaren aansprekende evenementen door De Sprinters georganiseerd en lukte het om een sponsor bereid te vinden zijn naam aan de vereniging te verbinden. Ook werden pogingen ondernomen om meer takken van sport onder de vlag van De Sprinters te brengen en zo werden de skeeleraars opgenomen, terwijl pogingen om ook een wandelgroep op te nemen niet helemaal uit de verf kwam. Het bleef beperkt tot een te kleine groep om succes te kunnen hebben.

In september 1998 werd op initiatief van o.a. Vinc Sloot, Jan van Aken en Jan Gaertner op een donderdagavond een eerste skeelerinstuif georganiseerd, waarbij 15 mannen en vrouwen o.l.v. Theo Gerritsen uit Arnhem konden gaan skeeleren. Een enkeling bracht eigen skeelers mee en voor de anderen stelde Maarten Heins uit Elden skeelers beschikbaar. De tweede avond (ook op een donderdag) was het aantal skeeleraars al uitgegroeid tot boven de 40. Na de bijeenkomst op de vierde donderdag trok bestuur zich samen met de skeelertrainers zich terug in het clubhuis en verder de plannen voor een skeelertak verder uitgewerkt. Men zou voortaan op de vrijdagavond gaan skeeleren in de Veilinghal tussen Bemmel en Huissen onder deskundige leiding van een aantal trainers. En hiermee begon het succes van de skeelerafdeling van De Sprinters. De afdeling groeide al snel uit en heeft momenteel rond de 100 leden.

In februari 1999 mocht A.T.C. De Sprinters haar 200^ste lid inschrijven. Deze eer viel te beurt aan Jos Bruens, die als allround sportman het hardlopen en skeeleren beoefent. Jos werd lid van de skeelergroep.

Huldiging van de leden die de 200 hebben volgemaakt tijdens een Sprintersloop. Jos Bruens kon i.v.m. andere afspraken niet aanwezig zijn.

Naast het trainen op de openbare weg was er door de gemeente al een tijdelijke baan aangelegd rondom zwembad De Ward, waarop onze leden konden lopen tijdens de trainingsavonden en ook voor de jeugd kon daar nu veiliger worden gelopen. Maar de wens bleef toch een professionele 400-meterbaan. Eindelijk werd hiervoor door de gemeenteraad op donderdag 27 augustus het fiat gegeven. Gemakkelijk is dit niet gegaan. Enkele gemeentelijke partijen waren tegen (D66 en VVD), maar uiteindelijk besliste toch de meerderheid, die door Wethouder Frans Crijns overtuigd kon worden van het belang om De Sprinters een baan te gunnen. Zij hadden immers toch bewezen, dat ze voldoende krediet hadden in de gemeente.

En 9 december 2001 was het dan eindelijk zover: de 400-meterbaan lag er. Op Sportpark De Heister was rondom het rugbyveld een schitterende 400-meterbaan gerealiseerd. De nieuw ontworpen Sprintersvlag met het Sprinterslogo maakte een ereronde op de baan en Wethouder Frans Crijns hees deze vlag feestelijk in top. De baan was geopend. Voorzitter Jan Gaertner memoreerde hierna de vele inspanningen die het had gekost om deze baan te kunnen realiseren. Hierbij betrok hij ook de vorige voorzitters, Jan Berendsen, Herman Demont en Theo Roelofs, die jarenlang hiernaar hebben toegewerkt. Hierna werden een tweetal clinics gegeven, waarbij aandacht besteed werd aan het lopen en het skeeleren. Daarna liep Marko Koers een 400 meter tegen een estafetteploeg van De Sprinters, die Marko met een miniem verschil van 2 seconden wist te winnen.

Aart Stigter in gevecht met Kali Buitenzorg

Een evenement, waar we hier zeker aandacht aan moeten schenken is De Buitenzorg Run 2000 op woensdag 7 juni . Een evenement, dat landelijke belangstelling kreeg. Op de renbaan van Stoeterij Buitenzorg werd een race georganiseerd tussen man en paard. Een atleet zou het opnemen tegen Kali Buitenzorg, een draver uit de Buitenzorgstal. De Atleet, Aart Stigter, zou het opnemen tegen Kali Buitenzorg, een topdraver die alleen in 1999 al ƒ 15.000 aan geldprijzen won en winnaar werd in zijn klasse. Arjan Lamers zat daarbij op de sulky. Aart Stigter is een topmarathonloper met vele ereprijzen op zijn naam. Aart zou 4 rondes lopen, terwijl het paard 8 keer rond moest. Aart werd winnaar met een tijd van 7.36 seconden en Kali finishte in 8.03 minuten. Als omlijsting waren er wedstrijden met een open inschrijving, verdeeld over verschillende klassen.

Woensdag 30 augustus 2000, weer een gedenkwaardige dag voor De Sprintersvereniging. Op die dag kwamen voorzitter Jan Gaertner en penningmeester Gerard Seegers op het kantoor van b.o.d. Totaalinstallateur b.v. in Bemmel bij Jan Wilting om een sponsorcontract af te sluiten.  A.T.C. De Sprinters zou voortaan als b.o.d. De Sprinters door het leven gaan. Door het verbinden van de firmanaam aan onze vereniging zouden De Sprinters deze naam in de regio uitdragen tegen een goede financiële bijdrage. De verbintenis zou voor 5 jaar gelden en bij tevredenheid aan beide kanten verlengd worden. Jan Wilting is als Bemmelnaar zeer betrokken bij het Bemmelse gebeuren en draagt de club een warm hart toe. Daarnaast ziet hij de club als een vereniging, die steeds heeft aangetoond, dat zij haar eigen boontjes wil doppen om financieel gezond te blijven. En dat streven bevalt jan Wilting wel en daarom een extra injectie om in de toekomst iets meer te kunnen doen. De vereniging is b.o.d. Totaalinstallateur dan ook erg erkentelijk voor deze geste.

2003: weer een wens in vervulling! Na de opening van de 400-meterbaan werd nu ook een eigen clubhuis op Sportcomplex De Heister realiteit. Op 30 december werd met de oliebollenloop het eigen home officieel in gebruik genomen. Na het fiat van de gemeente kon er snel met de bouw begonnen worden. Aannemer Nico Meuwsen en de onderaannemers Mulder Elst, b.o.d. Totaalinstallateur, Balk Electra e.a. werd het gebouw met voortvarendheid neergezet. En door de inzet en inspanning van veel leden kon daarna voor de laatste afwerking gezorgd worden.

Dit eigen clubhuis zal vanaf die tijd dan ook de bindende factor worden voor zowel de trainingen als alle andere activiteiten die door b.o.d. De Sprinters worden georganiseerd.

b.o.d. De Sprinters is intussen uitgegroeid tot 370 leden. Een club, waarvan de lopers uit de hele gemeente Lingewaard en Over Betuwe afkomstig zijn en de skeeleraars komen elke vrijdagavond zelfs uit Arnhem, Nijmegen en verre omgeving naar de Veilinghal om daar te trainen. Het is ook een vereniging die landelijk bekend staat door de organisatie van zijn trimlopen, waarbij regelmatig atleten aanwezig zijn, die net onder de top acteren. Door zijn goede faciliteiten blijft de club nog steeds groeien en in een tijd dat gezond bewegen sterk aanspreekt kan dit door de begeleiding van professionele trainers ook waar gemaakt worden. We wensen b.o.d. De Sprinters nog veel vruchtbare jaren toe.